Shloka 124
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
तदेवं गते न शक्तो5हं तीक्षणहृदयत्वात् तं शापमन्यथा कर्तु गम्यतामिति । तमुत्तड़क: प्रत्युवाच भवताहमन्नस्याशुचिभावमालक्ष्य प्रत्यनुनीत: प्राक् च तेडभिहितम्,“अतः ऐसी दशामें कठोरहृदय होनेके कारण मैं उस शापको बदलनेमें असमर्थ हूँ। इसलिये आप जाइये।” तब उत्तंक बोले--'राजन्! आपने अन्नकी अपवित्रता देखकर मुझसे क्षमाके लिये अनुनय-विनय की है, किंतु पहले आपने कहा था कि “तुम शुद्ध अन्नको दूषित बता रहे हो, इसलिये संतानहीन हो जाओगे।” इसके बाद अन्नका दोषयुक्त होना प्रमाणित हो गया, अत: आपका यह शाप मुझपर लागू नहीं होगा”
tad evaṃ gate na śakto 'haṃ tīkṣṇa-hṛdayatvāt taṃ śāpam anyathā kartuṃ gamyatām iti | tam uttankaḥ pratyuvāca: bhavatāham annasyāśuci-bhāvam ālakṣya pratyanunītaḥ prāk ca te 'bhihitam—“ataḥ …” |
Rama sagte: „Da die Dinge nun so weit gekommen sind, vermag ich—wegen der Härte meines Herzens—jenen Fluch nicht zu ändern. Darum geh.“ Uttanka erwiderte: „O König! Als du die Unreinheit der Speise erkanntest, suchtest du mich mit Bitten zu besänftigen; doch zuvor hattest du gesprochen: ‚Du nennst reine Speise unrein; darum sollst du ohne Nachkommen sein.‘ Nun aber ist der Makel der Speise erwiesen, und so kann dieser Fluch mich mit Recht nicht treffen.“
राम उवाच