Shloka 118
न युक्त भवतान्नमशुचि दत्त्वा प्रतिशापं दातुं तस्मादन्नमेव प्रत्यक्षीकुरु । ततः पौष्यस्तदन्नमशुचि दृष्टवा तस्याशुचिभावमपरोक्षयामास,“महाराज! अपवित्र अन्न देकर फिर बदलेमें शाप देना आपके लिये कदापि उचित नहीं है। अतः पहले अन्नको ही प्रत्यक्ष देख लीजिये।” तब पौष्यने उस अन्नको अपवित्र देखकर उसकी अपवित्रताके कारणका पता लगाया
na yuktaṁ bhavatānnamaśuci dattvā pratiśāpaṁ dātuṁ tasmād annam eva pratyakṣīkuru | tataḥ pauṣyas tad annam aśuci dṛṣṭvā tasyāśucibhāvam aparokṣayāmāsa, “mahārāja! apavitra anna dekar phira badale meṁ śāpa denā āpake liye kadāpi ucita nahīṁ hai | ataḥ pahale annako hī pratyakṣa dekha lijiye.” taba pauṣyane us annako apavitra dekhakara uskī apavitratāke kāraṇakā patā lagāyā |
Rama sprach: „Es ziemt sich nicht, unreine Speise zu reichen und dann als Erwiderung einen Gegenfluch auszusprechen. Darum prüfe zuerst die Speise selbst mit eigenen Augen.“ Daraufhin sah Pauṣya, dass die Speise tatsächlich unrein war, machte die Ursache ihrer Unreinheit offenbar und sagte: „O König! Niemals ist es recht, unreine Speise darzubieten und dann mit einem Fluch zu vergelten; darum sieh zuerst die Speise an.“ Dann stellte Pauṣya, nachdem er die Unreinheit der Speise erkannt hatte, den Grund ihrer Befleckung fest.
राम उवाच
Educational Q&A
One should not respond to wrongdoing with retaliatory harm (a counter-curse) without first verifying facts; ethical judgment requires direct examination and fairness, especially for a king.
Rama advises the king to inspect the food directly rather than issuing a counter-curse. Pauṣya then observes the food’s impurity and determines the specific cause of its defilement, emphasizing evidence before condemnation.