Shloka 106
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
स पौष्यं पुनरुवाच न युक्त भवताहमनृतेनोपचरितुं न हि तेडन्तःपुरे क्षत्रिया सन्निहिता नैनां पश्यामि,तब वे पुनः राजा पौष्यके पास आकर बोले--'राजन्! आप मुझे संतुष्ट करनेके लिये झूठी बात कहकर मेरे साथ छल करें, यह आपको शोभा नहीं देता है। आपके अन्तःपुरमें क्षत्राणी नहीं हैं, क्योंकि वहाँ वे मुझे नहीं दिखायी देती हैं"
sa pauṣyaṁ punar uvāca na yuktaṁ bhavatāham anṛtenopacaritum na hi teḍantaḥpure kṣatriyā sannihitā naināṁ paśyāmi
Uttaṅka wandte sich erneut an König Pauṣya: „Es ziemt dir nicht, mich durch Unwahrheit zu beschwichtigen und so mit mir umzugehen. In deinen inneren Gemächern ist keine kṣatriyische Frau zugegen; ich sehe sie dort nicht.“
राम उवाच
Educational Q&A
A king should not resort to falsehood even to appease or manage a difficult situation; truthfulness and straightforward conduct are presented as essential to royal dharma.
Rāma confronts King Pauṣya, rejecting any attempt at deception and asserting that the claimed kṣatriya lady is not actually present in the inner apartments, since he does not see her.