Shloka 15
Garuḍa, the Brāhmaṇa’s Release, and Kaśyapa’s Counsel
Gajakacchapa-ākhyāna Prelude
त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुन्धरा सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथा । महोदधि: सतिमितिमिंगिलस्तथा महोर्मिमान् बहुमकरो झषाकुल:,“तुम्हीं पर्वत और वनोंसहित उत्तम वसुन्धरा हो और तुम्हीं अन्धकाररहित एवं सूर्यससहित आकाश हो। तिमि और तिमिंगिलोंसे भरपूर, बहुतेरे मगरों और मत्स्योंसे व्याप्त तथा उत्ताल तरंगोंसे सुशोभित महासागर भी तुम्हीं हो
tvam uttamā sa-giri-vanā vasundharā sabhāskaraṃ vitimiraṃ ambaraṃ tathā | mahodadhiḥ sa-timi-timiṅgilas tathā mahormimān bahu-makaro jhaṣākulaḥ ||
Pitāmaha sprach: „Du bist die vortreffliche Erde mit Bergen und Wäldern; und du bist auch der Himmel—frei von Dunkelheit und strahlend von der Sonne. Du bist ebenso der große Ozean, erfüllt von timi- und timiṅgila-Meereswesen, wimmelnd von vielen Krokodilen und Fischschwärmen und geschmückt mit hoch aufragenden Wogen.“
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse conveys an all-pervading vision: the one being addressed is identified with the major constituents of the cosmos—earth, sky, sun, and ocean—suggesting divine immanence and the unity underlying diverse natural forms.
Pitāmaha (the Grandsire) is offering a hymn-like praise, describing the addressee through expansive natural and cosmic metaphors, equating them with the earth, the luminous sky, and the vast ocean filled with formidable sea creatures and waves.