Shloka 22
Garuḍa Learns the Cause of Vinatā’s Bondage and the Nāgas Demand Amṛta (Ādi Parva, Adhyāya 23)
इस प्रकार श्रीमहाभारत आदिपव॑के अन्तर्गत आस्तीकपर्वमें गरुडचरितके प्रसंगमें समुद्रदर्शन नामक बाईसवाँ अध्याय पूरा हुआ,खगेश्वरं शरणमुपागता वयं महौजसं ज्वलनसमानवर्चसम् | तडित्प्रभं वितिमिरमभ्रगोचरं महाबलं गरुडमुपेत्य खेचरम् आप सम्पूर्ण पक्षियों एवं जीवोंके अधीश्वर हैं। आपका ओज महान् है। आप अग्निके समान तेजस्वी हैं। आप बिजलीके समान प्रकाशित होते हैं। आपके द्वारा अज्ञानपुंजका निवारण होता है। आप आकाशकमें मेघोंकी भाँति विचरनेवाले महापराक्रमी गरुड हैं। हम यहाँ आकर आपके शरणागत हो रहे हैं
khageśvaraṁ śaraṇam upāgatā vayaṁ mahaujasaṁ jvalanasamānavarcasam | taḍitprabhaṁ vitimiram abhragocaraṁ mahābalaṁ garuḍam upetya khecaram ||
Wir sind gekommen, um Zuflucht zu suchen beim Herrn der Vögel — Garuḍa — dessen Kraft gewaltig ist und dessen Glanz dem Feuer gleicht. Wie ein Blitz erstrahlt er und vertreibt die Finsternis (Unwissenheit). Wie eine Wolke zieht er durch den Himmel; mächtig an Stärke und Tapferkeit. Indem wir uns diesem großen Himmelswanderer nähern, ergeben wir uns ihm und nehmen bei ihm Zuflucht.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse models śaraṇāgati—seeking refuge in a powerful and righteous protector. Garuḍa’s light that removes darkness suggests that true strength should dispel fear and ignorance, guiding beings toward safety and right conduct.
In the Garuḍa episode within Āstīka-parvan, beings address Garuḍa with reverent praise and approach him for protection, describing his fiery brilliance, lightning-like splendor, cloud-ranging flight, and immense power.