Shloka 19
Garuḍa Learns the Cause of Vinatā’s Bondage and the Nāgas Demand Amṛta (Ādi Parva, Adhyāya 23)
बलोरमिमान् साधुरदीनसत्त्व: समृद्धिमान् दुर्विषहस्त्वमेव । त्वत्तः सृतं सर्वमहीनकीरते हानागतं चोपगतं च सर्वम्,आप बलके सागर और साधु पुरुष हैं। आपमें उदार सत्त्वगुण विराजमान है। आप महान् ऐश्वर्यशाली हैं। युद्धमें आपके वेगको सह लेना सभीके लिये सर्वथा कठिन है। पुण्यश्लोक! यह सम्पूर्ण जगत् आपसे ही प्रकट हुआ है। भूत, भविष्य और वर्तमान सब कुछ आप ही हैं
balor imān sādhur adīnasattvaḥ samṛddhimān durviṣahas tvam eva | tvattaḥ sṛtaṃ sarvam ahīnakīrte hānāgataṃ copagataṃ ca sarvam ||
O Bala! Du bist wie ein Ozean—weit und unergründlich—und du bist ein wahrer Heiliger, standhaft und unerschrocken im Geist. Du bist mit Wohlstand und Macht begabt; im Kampf ist deine Wucht für andere kaum zu ertragen. O du von makellosem Ruhm! Aus dir ist diese ganze Welt hervorgegangen; und du selbst bist alles Vergangene, alles Zukünftige und alles Gegenwärtige.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal greatness as a union of moral excellence (sādhutva, steadfast courage, stainless fame) and overwhelming capability, while also expressing a theologically charged vision: the praised figure is treated as the source of the world and as encompassing time itself (past, present, future).
Śaunaka addresses Bala with a formal eulogy, using epic-style hyperbole: comparing him to the ocean, lauding his virtue and battle-power, and elevating him to a cosmic principle from whom the world proceeds and in whom all times are contained.