Shloka 226
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आदिपव॑कके अन्तर्गत खाण्डवदाहपर्वमें देवताओंके साथ श्रीकृष्ण और जर्जुनके युद्धसे सम्बन्ध रखनेवाला दो सौ छब्बीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,क्रोधामर्षोँ समुत्सृज्य सम्प्रतस्थे दिवं तदा । यह आकाशवाणी सुनकर देवराज इन्द्रने इसे ही सत्य माना और क्रोध तथा अमर्ष छोड़कर वे उसी समय स्वर्गलोकको लौट गये
krodhāmarṣau samutsṛjya sampratasthe divaṃ tadā | iti śrīmahābhārate ādiparvaṇi khāṇḍavadāhapārvaṇi devaiḥ saha śrīkṛṣṇārjunayor yuddhasaṃbandhī dviśataṣaḍviṃśatitamodhyāyaḥ samāptaḥ |
Zorn und verletzten Stolz von sich werfend, brach Indra daraufhin zum Himmel auf. Als er die himmlische Verkündigung vernahm, nahm der Herr der Götter sie als wahr an; indem er Grimm und Groll ablegte, kehrte er sogleich in die himmlische Welt zurück. So endet das zweihundertsechsundzwanzigste Kapitel der Episode von der Verbrennung des Khāṇḍava-Waldes innerhalb des Ādi Parva der Mahābhārata, betreffend den Kampf Śrī Kṛṣṇas und Arjunas in Verbindung mit den Göttern.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the mightiest must yield to truth and restraint: abandoning krodha (anger) and amarṣa (resentful pride) is presented as the ethically superior response once a higher सत्य (truth) is recognized.
After a heavenly proclamation is heard, Indra accepts it as true and, letting go of anger and resentment arising from the conflict connected with Kṛṣṇa and Arjuna, departs and returns to Svarga, marking the close of the chapter within the Khāṇḍavadāha episode.