Shloka 225
खाण्डवदाहोत्तर-वरप्रदानम्
Boons after the Khāṇḍava Burning
इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि खाण्डवदाहपर्वणि इन्द्रक्रो थे पजञ्चविंशत्यधिकद्धिशततमो 5 ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्याभारत आदिपव॑के अन्तर्गत खाण्डवदाहपर्वमें इन्द्रकोपविषयक दो सौ पचीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate ādiparvaṇi khāṇḍavadāhapārvaṇi indrākrothe pañcaviṃśatyadhika-dviśatatamo 'dhyāyaḥ |
So endet im Śrī Mahābhārata, im Ādi Parva, im Abschnitt von der Verbrennung des Khāṇḍava-Waldes, das zweihundertfünfundzwanzigste Kapitel, das Indras Zorn zum Gegenstand hat. Das Kolophon vermerkt den Abschluss dieser Erzähleinheit und hebt hervor, wie göttlicher Zorn und seine Folgen die ethischen Spannungen um Gewalt, Schutz und den Preis außergewöhnlicher Taten rahmen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction but signals the ethical frame of the preceding episode: powerful actions provoke powerful reactions, and even divine forces like Indra’s wrath become part of the moral accounting of violence, protection, and consequence.
The text is closing the 225th chapter of the Ādi Parva, specifically within the Khāṇḍava-dāha section, identifying the chapter’s theme as Indra’s anger and formally marking the end of that chapter.