Shloka 17
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
महानदीभिर्बद्वीभि: स्पर्धयेव सहसत्रश: । अभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम् । आपूर्यमाणमत्यर्थ नृत्यमानमिवोर्मिभि:,सहस्रों बड़ी-बड़ी नदियाँ आपसमें होड़-सी लगाकर उस विस्तृत महासागरमें निरन्तर मिलती रहती हैं और अपने जलसे उसे सदा परिपूर्ण किया करती हैं। वह ऊँची-ऊँची लहरोंकी भुजाएँ ऊपर उठाये निरन्तर नृत्य करता-सा जान पड़ता है
mahānadībhir baddhvībhiḥ spardhayevā sahasraśaḥ | abhisāryamāṇam aniśaṁ dadṛśāte mahārṇavam | āpūryamāṇam atyarthaṁ nṛtyamānam ivormibhiḥ |
Śaunaka sprach: Sie erblickten den großen Ozean, in den unzählige mächtige Flüsse—wie Rivalen in einem Wettlauf—unablässig hineinströmten. Obwohl er bis zum Übermaß gefüllt wurde, schien er stets in Bewegung, als tanzte er mit seinen Wellen.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ocean’s vastness and steadiness: even when endlessly filled by innumerable rivers, it remains itself—an image often used in Sanskrit literature to suggest inner composure amid constant inflow and change.
Śaunaka describes a दृश्य (scene) of the great ocean: countless large rivers continuously rush into it as if competing, and the ocean, swollen with water, appears to ‘dance’ with its towering waves.