Shloka 13
Ādi Parva, Adhyāya 193 — Hastināpura Mantra: Duryodhana’s Proposals to Divide the Pāṇḍavas
उच्चावचं पार्थिवभोजनीयं पात्रीषु जाम्बूनदराजतीषु । दासाश्ष दास्यश्व सुमृष्टवेषा: सम्भोजकाश्षाप्युपजहुरज्ञम्,तब स्वच्छ और सुन्दर पोशाक पहने हुए दास-दासी तथा रसोइयोंने सोने-चाँदीके बरतनोंमें राजाओंके भोजन करनेयोग्य अनेक प्रकारकी सामान्य और विशेष भोजन- सामग्री लाकर परोसी
vaiśampāyana uvāca |
ucchāvacaṃ pārthivabhojanīyaṃ pātrīṣu jāmbūnadarajatīṣu |
dāsāś ca dāsyaś ca sumṛṣṭaveṣāḥ sambhojakāś cāpy upajahur ajñam ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Diener—Männer und Frauen—sauber und schön gekleidet, zusammen mit den Aufträgern, brachten und stellten vor ihnen eine Vielfalt an Speisen bereit, sowohl einfache als auch erlesene, wie sie Königen gebühren, dargeboten in Gefäßen aus Gold und Silber. Die Szene unterstreicht königliche Gastfreundschaft und die sorgfältige Wahrung gesellschaftlicher Pflicht durch geordneten Dienst und großzügige Versorgung.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as proper hospitality and orderly service: those responsible for serving do so with cleanliness, decorum, and generosity, reflecting ethical conduct within a royal setting.
A formal meal is being served: well-dressed male and female attendants and servers bring a wide variety of foods suitable for kings, presenting them in gold and silver vessels.