Shloka 3
Ādi Parva, Adhyāya 186 — Drupada’s Summons and the Pāñcāla Reception
परस्परं स्पर्धया प्रेक्षमाणा: संकल्पजेनाभिपरिप्लुताज्ा: | कृष्णा ममैवेत्यभिभाषमाणा नृपासनेभ्य: सहसोदतिष्ठन्,वे एक-दूसरेको बड़ी स्पर्धासे देख रहे थे। उनके सभी अंगोंमें कामोन्माद व्याप्त हो रहा था। 'कृष्णा तो मेरी ही होनेवाली है" यह कहते हुए वे अपने राजोचित आसनोंसे सहसा उठकर खड़े हो गये
parasparaṁ spardhayā prekṣamāṇāḥ saṅkalpajenābhipariplutāṅgāḥ | kṛṣṇā mamaivety abhibhāṣamāṇā nṛpāsanebhyaḥ sahasodatiṣṭhan ||
In heftiger Rivalität musterten sie einander; ihre Leiber wurden von Begierde überflutet, die aus ihrem eigenen Entschluss geboren war. Rufend: „Kṛṣṇā wird nur mir gehören!“, sprangen sie plötzlich von ihren königlichen Sitzen auf — ein Ausbruch von Besitzanspruch und Wettstreit, der die ethische Spannung zwischen Selbstbeherrschung und impulsivem Fordern vorwegnimmt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how rivalry and possessive desire can overwhelm judgment: when the mind fixes on an object (“mine alone”), the body and conduct follow impulsively. In dharmic terms, it warns that self-control and restraint are essential, especially for rulers, because unchecked passion quickly turns into conflict.
At Draupadī’s svayaṃvara, the assembled kings glare at one another competitively. Inflamed by desire and the thought that she will belong to them, they abruptly rise from their royal seats, signaling mounting tension among the suitors.