Shloka 14
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
ममापि चेद् भवेदेवमी श्वरस्य सतो महत् | उपेक्षमाणस्य पुनर्लोकानां किल्बिषाद् भयम्,यदि मैं भी शक्ति रहते हुए लोगोंके इस महान् पापाचारको उदासीनभावसे चुपचाप देखता रहूँ, तो मुझे भी उनलोगोंके पापसे भय हो सकता है शक्ति चापि हि धर्मज्ञ नातिक्रान्तुमिहाहसि । प्रजायाश्न ममोच्छेदं न चैवं कर्तुमहिसि “तुम्हारे पिता शक्ति धर्मके ज्ञाता थे, तुम्हें (इस अधर्मकृत्यद्वारा) उनकी मर्यादाका उल्लंघन नहीं करना चाहिये। फिर मेरी संतानोंका विनाश करना तुम्हारे लिये कदापि उचित नहीं है
mama api ced bhaved evam īśvarasya sataḥ mahat | upekṣamāṇasya punar lokānāṁ kilbiṣād bhayam | śaktiṁ cāpi hi dharmajña nātikrāntum ihārhasi | prajāyāś ca mamocchedaṁ na caivaṁ kartum arhasi ||
Aurva sprach: „Selbst ich—obwohl mit Macht versehen—würde Furcht vor Sünde auf mich laden, wenn ich gleichgültig dabeistünde, während die Menschen so großes Unrecht begehen. Und auch du, o Kenner des Dharma, sollst die von Śakti gesetzten Grenzen nicht überschreiten. Ebenso ist es nicht recht, dass du auf diese Weise die Vernichtung meiner Nachkommenschaft herbeiführst.“
ऑर्व उवाच
Educational Q&A
Power does not justify indifference or excess: a capable person incurs moral fault by silently tolerating grave wrongdoing, yet even righteous anger must remain within dharmic limits and must not lead to unjust destruction of others’ progeny.
Aurva speaks to a dharma-knowing interlocutor, warning that passive disregard of widespread wrongdoing brings fear of sin, and urging him not to transgress the standard associated with Śakti nor to cause the annihilation of Aurva’s descendants.