Shloka 7
कुन्ती-युधिष्ठिर-संवादः — Kuntī’s Counsel on Departing for Pāñcāla
व्यास उवाच मयेदं व्यसन पूर्व विदितं भरतर्षभा: । यथा तु तैरधर्मेण धार्तराष्ट्र्विवासिता:,तब व्यासजीने कहा--भरतश्रेष्ठ पाण्डुकुमारो! मैंने पहले ही तुमलोगोंपर आये हुए इस संकटको जान लिया था। धुृतराष्ट्रके पुत्रोंने तुम्हें जिस प्रकार अधर्मपूर्वक राज्यसे बहिष्कृत किया है, वह सब जानकर तुम्हारा परम हित करनेके लिये मैं यहाँ आया हूँ। इसके लिये तुम्हें विषाद नहीं करना चाहिये; यह सब तुम्हारे भावी सुखके लिये हो रहा है
vyāsa uvāca | mayedaṃ vyasanaṃ pūrvaṃ viditaṃ bharatarṣabhāḥ | yathā tu tair adharmeṇa dhārtarāṣṭrā vivāsitāḥ |
Vyāsa sprach: „O Stiere unter den Bhāratas! Ich hatte das Unheil, das euch getroffen hat, schon zuvor vorausgesehen. Ich weiß, wie die Söhne Dhṛtarāṣṭras, dem Adharma folgend, euch aus dem Reich vertrieben und ins Exil gedrängt haben. Zu eurem höchsten Wohl bin ich hierher gekommen; darum versinkt nicht in Kummer — all dies entfaltet sich als Vorspiel eures künftigen Wohlergehens.“
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vyāsa reframes suffering through the lens of dharma: the exile is caused by the Kauravas’ adharma, yet the wise should not collapse into despair. Endurance and clarity in adversity can serve a larger, future good, especially when one’s own conduct remains aligned with dharma.
After the Pāṇḍavas have been unjustly expelled from their kingdom by the Dhārtarāṣṭras, Vyāsa arrives and addresses them. He states that he had foreseen the misfortune, recognizes the unrighteousness of their banishment, and urges them not to grieve because his visit and counsel are meant for their ultimate welfare.