Shloka 14
कुन्ती-युधिष्ठिरसंवादः
Kuntī–Yudhiṣṭhira Dialogue on Bhīma’s Mission
एवं गते मया शक््यं यद् यत् कारयितुं हितम् | पाण्डवानां च कुन्त्याश्व तत् सर्व क्रियतां धनै:,“इस दशामें मुझे पाण्डवों तथा कुन्तीका हित करनेके लिये जो-जो कार्य करना चाहिये या जो-जो कार्य मुझसे हो सकता है, वह सब धन खर्च करके सम्पन्न किया जाय।' यों कहकर अम्बिकानन्दन धृतराष्ट्रने जातिभाइयोंसे घिरे रहकर पाण्डवोंके लिये जलांजलि देनेका कार्य किया
evaṁ gate mayā śakyaṁ yad yat kārayituṁ hitam | pāṇḍavānāṁ ca kuntyāś ca tat sarvaṁ kriyatāṁ dhanaiḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „Da die Dinge nun so weit gekommen sind, soll alles, was zum Wohl der Pāṇḍavas und Kuntīs getan werden kann — alles, was in meiner Macht steht — vollständig ausgeführt werden, selbst wenn dafür Reichtum aufgewendet werden muss.“ So sprach Dhṛtarāṣṭra, der Sohn der Ambikā, und vollzog, von seinen Verwandten umgeben, für die Pāṇḍavas den Ritus der Wasserspende (jalāñjali).
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid irreversible outcomes, a ruler or elder must still pursue the welfare (hita) of dependents and kin, using lawful means—including wealth—to repair harm, fulfill obligations, and uphold dharma through appropriate rites and support.
Dhṛtarāṣṭra declares that whatever beneficial measures he can undertake for the Pāṇḍavas and Kuntī should be carried out at his expense, and then he performs the ritual water-offering (jalāñjali) for the Pāṇḍavas while surrounded by his relatives.