Shloka 14
Ādi-parva Adhyāya 141: Bhīma–Hiḍimba Confrontation and Protective Discourse
राज्ञे च प्रेषयामासुर्य थावृत्तं निवेदितुम् । संवृत्तस्ते महान् काम: पाण्डवान् दग्धवानसि,तथा राजा धृतराष्ट्रके पास यथावत् समाचार कहनेके लिये किसीको भेजकर कहलाया --“कुरुनन्दन! तुम्हारा महान् मनोरथ पूरा हो गया। पाण्डवोंको तुमने जला दिया। अब तुम कृतार्थ हो जाओ और पुत्रोंके साथ राज्य भोगो।” यह सुनकर पुत्रसहित धृतराष्ट्र शोकमग्न हो गये
rājñe ca preṣayāmāsur yathāvṛttaṃ niveditum | saṃvṛttas te mahān kāmaḥ pāṇḍavān dagdhavān asi ||
Sie sandten auch einen Boten zum König, um den Hergang genau zu melden: „O Nachkomme Kurus, dein großer Wunsch ist erfüllt — du hast die Pāṇḍavas verbrannt. Nun halte dein Vorhaben für vollendet und genieße das Reich zusammen mit deinen Söhnen.“ Als Dhṛtarāṣṭra dies hörte, wurde er mitsamt seinen Söhnen von Trauer überwältigt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked desire and hostility can be framed as “success,” yet it leads to inner ruin—grief, moral collapse, and the erosion of righteous kingship. It implicitly critiques adharma: celebrating harm done to the innocent invites suffering and destabilizes the realm.
A report is sent to Dhṛtarāṣṭra stating that the plot has succeeded and the Pāṇḍavas have been burned. The message urges him to feel accomplished and enjoy the kingdom with his sons; upon hearing it, Dhṛtarāṣṭra and his sons are struck by sorrow.