Shloka 38
भीमस्य जलान्वेषणं तथा वनविश्रान्तिः
Bhīma’s Search for Water and the Forest Halt
शरैनननाविधैस्तूर्ण पार्थ संछाद्य सर्वश: । सिंहनादं मुखै: कृत्वा समयुध्यन्त पाण्डवम्,उनके बाणोंसे घायल हुए पांचाल और संजय वीरोंने तुरंत ही नाना प्रकारके बाणोंकी वर्षा करके अर्जुनको सब ओरसे ढक दिया और मुखसे सिंहनाद करते हुए उनसे लोहा लेना आरम्भ किया
śarair nanāvidhais tūrṇaṃ pārtha saṃchādya sarvaśaḥ | siṃhanādaṃ mukhaiḥ kṛtvā samayudhyanta pāṇḍavam ||
Vaiśampāyana sprach: Von seinen Pfeilen verwundet, überschütteten die Pañcāla-Krieger und der Held Sañjaya Arjuna (Pārtha) sogleich mit vielerlei Geschossen und bedeckten ihn von allen Seiten. Löwenhaft brüllend rückten sie heran, um den Pāṇḍava im direkten Kampf zu stellen—ein Bild kriegerischer Tapferkeit, in dem Verwundete nicht weichen, sondern mit erneuerter Kraft antworten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the martial ethic of kṣatriya-dharma: even when wounded, warriors are expected to maintain courage, respond with disciplined force, and meet an opponent directly. It frames battlefield conduct as steadfastness under pressure rather than collapse into fear or disorder.
After being struck by Arjuna’s arrows, the Pañcāla fighters along with the warrior Sañjaya immediately counterattack. They unleash a dense volley of varied arrows that surrounds Arjuna from all directions, and with loud lion-like roars they press into close engagement with him.