Shloka 79
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
अन््यांश्व शिष्यान् भीमादीन् राज्ञश्वैवान्यदेशजान् | तथा च सर्वे तत् सर्व पश्याम इति कुत्सिता:,उन्होंने भीम आदि अन्य शिष्यों तथा दूसरे देशके राजाओंसे भी, जो वहाँ शिक्षा पा रहे थे, वैसा ही प्रश्न किया। प्रश्नके उत्तरमें सभीने (युधिष्ठिरकी भाँति ही) कहा--“हम सब कुछ देख रहे हैं।! यह सुनकर आचार्यने उन सबको झिड़ककर हटा दिया
anyāṁś ca śiṣyān bhīmādīn rājñaś caivānyadeśajān | tathā ca sarve tat sarva paśyāma iti kutsitāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Dann stellte er dieselbe Frage den übrigen Schülern — Bhīma und den anderen — sowie den Königen aus fremden Ländern, die dort lernten. Als alle antworteten: „Wir sehen alles“, hielt der Lehrer dies für tadelnswert und wies sie, nachdem er sie gescholten hatte, fort. Die Szene zeigt: Bloßes Behaupten von Wahrnehmung oder Können genügt nicht; die Disziplin des Lernens verlangt Unterscheidungsvermögen, Demut und eine Antwort, die dem vom Lehrer beabsichtigten Einsichtstest entspricht.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Learning is not validated by a blanket claim like “we see everything.” The teacher’s rebuke implies that true knowledge requires discernment and an answer that reflects careful understanding of what is being tested, along with humility before instruction.
The teacher repeats a question to other students—Bhīma and the rest—and to princes from other regions studying there. They all respond similarly, “We see everything,” and the teacher, finding the response improper, scolds them and sends them away.