Shloka 14
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
तुल्येष्वस्त्रप्रयोगेषु लाघवे सौष्ठवेषु च । सर्वेषामेव शिष्याणां बभूवाभ्यधिको<र्जुन:,पाण्डुनन्दन अर्जुन (सदा अभ्यासमें लगे रहनेसे) धनुर्वेदकी जिज्ञासा, शिक्षा, बाहुबल और उद्योगकी दृष्टिसे उन सभी शिष्योंमें श्रेष्ठ एवं आचार्य द्रोणकी समानता करनेयोग्य हो गये। उनका अस्त्र-विद्यामें बड़ा अनुराग था, इसलिये वे तुल्य अस्त्रोंके प्रयोग, फुर्ती और सफाईमें भी सबसे बढ़-चढ़कर निकले
tulyeṣv astraprayogeṣu lāghave sauṣṭhaveṣu ca | sarveṣām eva śiṣyāṇāṁ babhūvābhyadhiko 'rjunaḥ pāṇḍunandanaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Im Gebrauch der Waffen—wenn die Übungen gleich waren—und ebenso an Schnelligkeit und Feingefühl erwies sich Arjuna, der Sohn Pāṇḍus, allen Schülern überlegen. Durch stetes Üben und brennendes Verlangen, die Waffenlehre zu meistern, erhob er sich über seine Gefährten, bis er sogar seinem Lehrer ebenbürtig zu werden vermochte.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True excellence arises from sustained practice, focused curiosity for learning, and refined execution; superiority in skill is portrayed as merit-based rather than merely inherited.
Vaiśampāyana reports that during weapons training, Arjuna outperformed all other disciples in equal trials—especially in agility and finesse—establishing himself as the foremost student.