Shloka 46
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
शारद्वतीं ततो भार्या कृपी द्रोणो5न्वविन्दत । अन्निहोत्रे च धर्मे च दमे च सततं रताम्,वे वेदों और वेदांगोंके विद्वान् तो थे ही, तपस्याद्वारा अपनी सम्पूर्ण पापराशिको दग्ध कर चुके थे। उनका महान् यश सब ओर फैल चुका था। एक समय पितरोंने उनके मनमें पुत्र उत्पन्न करनेकी प्रेरणा दी; अतः द्रोणाचार्यने पुत्रके लोभसे शरद्वानकी पुत्री कृपीको धर्मपत्नीके रूपमें ग्रहण किया। कृपी सदा अन्निहोत्र, धर्मानुष्ठान तथा इन्द्रियसंयममें उनका साथ देती थी
śāradvatīṁ tato bhāryā kṛpī droṇo ’nvavindata | agnihotre ca dharme ca dame ca satataṁ ratām ||
Vaiśampāyana sprach: Danach nahm Droṇa Kṛpī, die Tochter Śaradvat, zur Frau. Stets war sie den Feueropfern (agnihotra), dem rechten Wandel und der Selbstzucht zugetan—und wurde so Droṇas standhafte Gefährtin in den Disziplinen, die das Dharma tragen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal of household life: marriage is portrayed not merely as social arrangement but as partnership in dharma—sustaining daily sacred duties (agnihotra), righteous conduct (dharma), and disciplined self-restraint (dama).
Vaiśampāyana narrates that Droṇa takes Kṛpī, Śaradvat’s daughter, as his wife, emphasizing her consistent devotion to Vedic fire-rituals, dharmic observance, and self-control—qualities that frame their union in a religious and moral context.