Shloka 65
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
तदा दौहित्रदौहित्र: परिष्वक्त: सुपीडितम् । सुप्रीतश्चाभवत् तस्य वासुकि: स महायशा:,तब वासुकिने उन नागोंके साथ आकर भयंकर पराक्रमी महाबाहु भीमसेनको देखा। उसी समय नागराज आर्यकने भी उन्हें देखा, जो पृथाके पिता शूरसेनके नाना थे। उन्होंने अपने दौहित्रके दौहित्रको कसकर छातीसे लगा लिया। महायशस्वी नागराज वासुकि भी भीमसेनपर बहुत प्रसन्न हुए और बोले--“इनका कौन-सा प्रिय कार्य किया जाय? इन्हें धन, सोना और रत्नोंकी राशि भेंट की जाय”
tadā dauhitradauhitraḥ pariṣvaktaḥ supīḍitam | suprītaścābhavat tasya vāsukiḥ sa mahāyaśāḥ ||
Da umschlang Āryaka, als er den Sohn der Tochter seiner Tochter erblickte, ihn fest und drückte ihn in Liebe an die Brust. Bei diesem Anblick wurde auch der ruhmreiche Schlangenkönig Vāsuki über Bhīmasena höchst erfreut und sprach davon, ihn zu ehren—er fragte, welcher liebe Dienst ihm zu erweisen sei, oder ob man ihm Gaben von Reichtum, Gold und Berge von Edelsteinen darbringen solle. Die Begebenheit hebt die Ethik von Dankbarkeit und Verwandtschaft hervor: Schutz und Großmut gelten dem, der als Familie erkannt und der Fürsorge würdig ist.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic impulse of gratitude and care within recognized kinship: elders and protectors respond with affection and generosity when they see a worthy descendant, and honor is expressed through service and gifts.
Āryaka recognizes Bhīma as his descendant (dauhitradauhitra) and embraces him tightly. Vāsuki, the famed serpent-king, is also delighted with Bhīma and proposes honoring him by asking what pleasing act should be done, including offering wealth, gold, and jewels.