Shloka 1
आदि पर्व (अध्याय १२७) — रङ्गे कर्णस्य अवमानः, दुर्योधनस्य प्रतिपक्ष-निवृत्तिः, मैत्री-स्थापनम् / Ādi Parva (Chapter 127) — Karṇa’s Public Humiliation, Duryodhana’s Intervention, and the Formation of Alliance
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ४ ३ श्लोक मिलाकर कुल ३९३ “लोक हैं) नफमशा+ (3) अमन न षड्विशरत्याधेकशततमो< ध्याय: पाण्डु और माद्रीकी अस्थियोंका दाह-संस्कार तथा भाई- बन्धुओंद्वारा उनके लिये जलांजलिदान धृतराष्ट उवाच पाण्डोर्विंदुर सर्वाणि प्रेतकार्याणि कारय । राजवद् राजसिंहस्य माद्रयाश्रैव विशेषत:,धृतराष्ट्र बोले--विदुर! राजाओंमें श्रेष्ठ पाण्डुके तथा विशेषतः माद्रीके भी समस्त प्रेतकार्य राजोचित ढंगसे कराओ
dhṛtarāṣṭra uvāca | pāṇḍor vidura sarvāṇi pretakāryāṇi kāraya | rājavad rājasimhasya mādryāś caiva viśeṣataḥ ||
Dhṛtarāṣṭra sprach: „Vidura, lass alle Totenriten für Pāṇḍu — den Löwen unter den Königen — in einer Weise vollziehen, die der königlichen Würde entspricht; und tue dies auch für Mādrī mit besonderer Sorgfalt.“
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharma as responsibility: honoring the dead through proper rites, performed with dignity appropriate to their status, is a moral and social obligation that sustains familial and royal order.
After Pāṇḍu and Mādrī have died, Dhṛtarāṣṭra instructs Vidura to arrange their funerary ceremonies, specifying that Pāṇḍu’s rites be conducted royally and that Mādrī’s rites receive special attention as well.