Shloka 31
Āstravidyā-Pradarśana: The Kuru Princes’ Public Demonstration of Arms (आस्त्रविद्या-प्रदर्शनम्)
विवर्धमानास्ते तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ । विस्मयं जनयामासुर्महर्षीणां समेयुषाम्,उनका अभिमान सिंहके समान था, वे बड़े-बड़े धनुष धारण करते थे। उनकी चाल- ढाल भी सिंहके ही समान थी। देवताओंके समान पराक्रमी तथा सिंहकी-सी गर्दनवाले वे नरश्रेष्ठ बढ़ने लगे। उस पुण्यमय हिमालयके शिखरपर पलते और पुष्ट होते हुए वे पाण्डुपुत्र वहाँ एकत्र होनेवाले महर्षियोंको आश्वर्यचकित कर देते थे
vaishampāyana uvāca |
vivardhamānās te tatra puṇye haimavate girau |
vismayaṃ janayāmāsur maharṣīṇāṃ sameyuṣām ||
Vaiśampāyana sprach: Dort, auf jenem heiligen Himalaya-Berg, wurden sie, während sie stetig wuchsen und gediehen, zum Anlass des Staunens für die versammelten großen Seher. Auf jenem geweihten Gipfel genährt, stärkten sich die Söhne Pāṇḍus an Leib und Geist und versetzten die zusammengekommenen ṛṣi durch den Glanz ihres Heranwachsens und das Versprechen künftiger Heldentaten in Verwunderung.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how growth in a sacred, disciplined environment naturally manifests as excellence that even sages recognize. It implies an ethical ideal: nurture, restraint, and right surroundings cultivate strength that is worthy of admiration rather than mere display.
Vaiśampāyana describes the Pāṇḍavas living and growing on the holy Himalayan mountain. As they flourish there, their development becomes so remarkable that the assembled great seers are astonished.