Shloka 12
Āstravidyā-Pradarśana: The Kuru Princes’ Public Demonstration of Arms (आस्त्रविद्या-प्रदर्शनम्)
तथा मन्त्रविदो विप्रास्तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् । गुरूनभ्युपगच्छन्ति यशसो<र्थाय भाविनि,'भामिनि! मन्त्रवेत्ता ब्राह्मण अत्यन्त कठोर तपस्या करके भी यशके लिये गुरुजनोंकी शरण ग्रहण करते हैं
tathā mantravido viprās tapaḥ taptvā suduṣkaram | gurūn abhyupagacchanti yaśaso 'rthāya bhāvini ||
Vaiśampāyana sprach: «Ebenso, o zukunftsbedachte Frau, suchen Brahmanen, die in heiligen Formeln kundig sind—selbst nachdem sie äußerst schwere Askesen auf sich genommen haben—doch ihre Lehrer auf, um wahren Ruhm zu erlangen. Strenge Selbstzucht gilt nicht als Ersatz für die demütige Zuflucht zum Guru; dauerhafte Ehre gründet in diszipliniertem Lernen und in ehrfürchtiger Abhängigkeit von rechtmäßiger Autorität.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after achieving spiritual power through severe tapas, one should still approach and rely on the guru; genuine honor (yaśas) is tied to humility, disciplined learning, and respect for rightful authority, not to self-reliance alone.
Vaiśampāyana states a general principle: mantra-knowing Brahmins, despite performing extremely hard austerities, continue to seek out their teachers—highlighting the continuing necessity of guidance and the social-ethical ideal of reverence toward gurus.