Shloka 15
Ādi Parva 117 — Pāṇḍu’s Obsequies, Escort of the Pāṇḍavas, and Reception at Nāgasāhvaya
Hastināpura
इति पुत्रशतं राजन् कन्या चैव शताधिका । नामधेयानुपूर्व्येण विद्धि जन्मक्रमं नृप,राजन! इस प्रकार धृतराष्ट्रके सौ पुत्र और उन सौके अतिरिक्त एक कन्या बतायी गयी। राजन! जिस क्रमसे इनके नाम लिये गये हैं, उसी क्रमसे इनका जन्म हुआ समझो
iti putraśataṁ rājan kanyā caiva śatādhikā | nāmadheyānupūrvyena viddhi janmakramaṁ nṛpa ||
Vaiśampāyana sprach: „So war es, o König: Es gab hundert Söhne, und zu diesen hundert noch eine Tochter. O Herrscher, erkenne: Die Reihenfolge, in der ihre Namen aufgesagt werden, ist eben die Reihenfolge ihrer Geburten.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes orderly transmission of knowledge: names are not merely labels but encode sequence and context. In genealogical narration, accuracy of order preserves historical and ethical understanding of lineage and responsibility.
Vaiśampāyana informs the king that Dhṛtarāṣṭra had one hundred sons and, beyond them, one daughter, and instructs that the sequence of names given corresponds to the sequence of their births.