Shloka 303
Pāṇḍu’s Marriages, Conquests, and Triumphal Return (पाण्डोर्विवाह-विजय-प्रत्यागमनम्)
सत्यवत्यथ वीक्ष्यैनमुवाचेदमनन्तरम् । विधि और मन्त्रोच्चारणपूर्वक की हुई उस पूजासे व्यासजी बहुत प्रसन्न हुए। जब वे आसनपर बैठ गये, तब माता सत्यवतीने उनका कुशल-क्षेम पूछा और उनकी ओर देखकर इस प्रकार कहा--
satyavaty atha vīkṣyainam uvācedam anantaram | vidhimantroccāraṇapūrvakakṛtayā pūjayā vyāsajī bahu prasannaḥ | yadā sa āsane niṣaṇṇaḥs tadā mātā satyavatī tasya kuśalakṣemaṃ papraccha, taṃ ca dṛṣṭvā evam uvāca —
Da sprach Satyavatī, ihn anblickend, sogleich diese Worte. Durch die Verehrung, die nach rechter Vorschrift und unter Rezitation der Mantras vollzogen worden war, wurde Vyāsa sehr erfreut. Als er Platz genommen hatte, erkundigte sich Mutter Satyavatī nach seinem Wohlergehen und seiner Sicherheit und, ihn fest ansehend, redete sie so zu ihm—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic conduct through proper hospitality and ritual reverence: worship performed according to vidhi and mantra pleases the revered guest, and ethical speech begins with concern for another’s kuśala-kṣema (welfare and safety).
After Vyāsa is honored with a riteful, mantra-accompanied pūjā and takes his seat, Satyavatī—his mother—asks about his well-being and then begins to speak to him, setting up the ensuing request or counsel.