Shloka 89
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
त्वमेव नाथ: सम्प्राप्त: शान्तनोरमितद़ुते । कन्यायाश्वैव धर्मात्मन् प्रभुर्दानाय चेश्वर:,उसने कहा--“अमित तेजस्वी युवराज! आप ही महाराज शान्तनुकी ओरसे मालिक बनकर यहाँ आये हैं। धर्मात्मन्! इस कन्यापर भी आपका पूरा अधिकार है। आप जिसे चाहें, इसे दे सकते हैं। आप सब कुछ करनेमें समर्थ हैं
tvam eva nāthaḥ samprāptaḥ śāntanor amitadyute | kanyāyāś caiva dharmātman prabhur dānāya ceśvaraḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O Herr, du bist hierher gekommen als rechtmäßiger Gebieter im Namen Śāntanus, o du von unermesslichem Glanz. O du rechtschaffenen Sinnes, auch über dieses Mädchen hast du volle Gewalt; du kannst sie dem geben, den du erwählst, denn in dieser Sache bist du befähigt und souverän.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical authority as dharma-governed stewardship: the agent acting for the king is acknowledged as having legitimate power, yet that power is explicitly tied to being dharmātman—one expected to exercise discretion responsibly when deciding the maiden’s bestowal.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) addresses a radiant prince/representative who has arrived on Śāntanu’s behalf, affirming that he has the recognized right and capacity to decide the disposition of a maiden—specifically, to give her in marriage as he deems fit.