Adhyaya 17: लिङ्गोद्भव—ब्रह्मविष्ण्वहङ्कार-शमनं, ओंकार-प्रादुर्भावः, मन्त्र-तत्त्वं च
रजसा बद्धवैरश् च तमवोचं जनार्दनम् भाषसे वत्स वत्सेति सर्गसंहारकारणम्
rajasā baddhavairaś ca tamavocaṃ janārdanam bhāṣase vatsa vatseti sargasaṃhārakāraṇam
Doch, vom Rajas gebunden und in Feindschaft verhaftet, sprach er zu Janārdana: „Warum redest du mich mit ‘Sohn, Sohn’ an—du, der du die Ursache von Schöpfung und Auflösung bist?“
Brahma (within Suta’s narration)