Viśukra–Viṣaṅga-vadha (The Slaying of Viśukra and Viṣaṅga) — Lalitopākhyāna
न दिक्षु न च भूचक्रे न व्योमनि च ते ममुः / दुःखदुखेन ते चेलुरन्योन्याश्लेषपीडिताः
na dikṣu na ca bhūcakre na vyomani ca te mamuḥ / duḥkhadukhena te celuranyonyāśleṣapīḍitāḥ
Weder in den Himmelsrichtungen noch auf der Erdscheibe noch im Luftraum fanden sie Halt; Leid über Leid drängten sie voran, gequält vom gegenseitigen Umklammern und Gedränge.