Shloka 57
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
अहं सनत्कुमारश्च नारदो भगवानज: । कपिलोऽपान्तरतमो देवलो धर्म आसुरि: ॥ ५७ ॥ मरीचिप्रमुखाश्चान्ये सिद्धेशा: पारदर्शना: । विदाम न वयं सर्वे यन्मायां माययावृता: ॥ ५८ ॥ तस्य विश्वेश्वरस्येदं शस्त्रं दुर्विषहं हि न: । तमेवं शरणं याहि हरिस्ते शं विधास्यति ॥ ५९ ॥
ahaṁ sanat-kumāraś ca nārado bhagavān ajaḥ kapilo ’pāntaratamo devalo dharma āsuriḥ
Śiva sprach: Ich, Sanat-kumāra, Nārada, der ehrwürdige Brahmā, Kapila, Apāntaratama (Vyāsa), Devala, Dharma (Yamarāja), Āsuri, Marīci und viele vollendete Siddhas kennen Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft; dennoch sind wir von der māyā des Herrn verhüllt und begreifen nicht, wie weit diese Täuschungsenergie reicht. Diese Waffe des Weltenherrn (Sudarśana) ist selbst für uns unerträglich; darum geh und nimm Zuflucht zu Viṣṇu—Hari wird dir gewiss alles Heil gewähren.
FAQs
They are renowned divine sages and teachers; this verse lists them as exalted authorities being referenced together in the narrative.
To emphasize the stature and collective authority of those being cited—figures known for spiritual realization and guidance.
It encourages humility and reliance on bona fide spiritual wisdom rather than pride in one’s own limited understanding.