Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 12
Yayāti, Devayānī, Śarmiṣṭhā, and the Exchange of Youth: The Unsatisfied Nature of Desire
यैरिदं तपसा सृष्टं मुखं पुंस: परस्य ये । धार्यते यैरिह ज्योति: शिव: पन्था: प्रदर्शित: ॥ १२ ॥ यान् वन्दन्त्युपतिष्ठन्ते लोकनाथा: सुरेश्वरा: । भगवानपि विश्वात्मा पावन: श्रीनिकेतन: ॥ १३ ॥ वयं तत्रापि भृगव: शिष्योऽस्या न: पितासुर: । अस्मद्धार्यं धृतवती शूद्रो वेदमिवासती ॥ १४ ॥
yair idaṁ tapasā sṛṣṭaṁ mukhaṁ puṁsaḥ parasya ye dhāryate yair iha jyotiḥ śivaḥ panthāḥ pradarśitaḥ
Wir gehören zu den qualifizierten Brāhmaṇas, die als das Antlitz der Höchsten Persönlichkeit Gottes gelten. Die Brāhmaṇas haben durch ihre Entsagung das gesamte Universum erschaffen und bewahren die Absolute Wahrheit stets im Innersten ihres Herzens. Sie haben den Weg des Glücks gewiesen, den Weg der vedischen Zivilisation. Da sie die einzigen verehrungswürdigen Objekte in dieser Welt sind, werden sie sogar von den großen Halbgöttern und der Höchsten Persönlichkeit Gottes selbst verehrt. Und wir sind noch achtbarer, weil wir aus der Dynastie von Bhṛgu stammen. Doch obwohl der Vater dieser Frau, der zu den Dämonen gehört, unser Schüler ist, hat sie mein Kleid angezogen, genau wie ein Śūdra, der sich vedisches Wissen aneignet.
FAQs
This verse praises brāhmaṇas as those who uphold the ‘light’ of sacred knowledge and reveal the auspicious path of dharma, functioning like the mouth of the Supreme Person by guiding society through wisdom and austerity.
In the Yayāti narrative, the king acknowledges that true guidance and the preservation of dharma come through the spiritually disciplined brāhmaṇas, so he offers reverence to their authority and purity.
By living with self-discipline, studying sacred texts, speaking truthfully, and using knowledge to guide one’s actions toward dharma and devotion rather than mere convenience.