Shloka 34
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Tested by Indra and Blessed by Nara-Nārāyaṇa
तौ शुक्लकृष्णौ नवकञ्जलोचनौ चतुर्भुजौ रौरववल्कलाम्बरौ । पवित्रपाणी उपवीतकं त्रिवृत् कमण्डलुं दण्डमृजुं च वैणवम् ॥ ३३ ॥ पद्माक्षमालामुत जन्तुमार्जनं वेदं च साक्षात्तप एव रूपिणौ । तपत्तडिद्वर्णपिशङ्गरोचिषा प्रांशू दधानौ विबुधर्षभार्चितौ ॥ ३४ ॥
tau śukla-kṛṣṇau nava-kañja-locanau catur-bhujau raurava-valkalāmbarau pavitra-pāṇī upavītakaṁ tri-vṛt kamaṇḍaluṁ daṇḍam ṛjuṁ ca vaiṇavam
Der Eine war von heller, der Andere von dunkler Färbung; beide waren vierarmig, mit Augen wie die Blütenblätter frisch erblühter Lotosse, gekleidet in Raurava-Hirschfell und Rindenstoff und geschmückt mit der dreifach gewundenen heiligen Schnur. In Ihren höchst reinigenden Händen trugen Sie Kamandalu, geraden Stab, vaiṣṇavisches Zeichen, Lotos-Samen-Rosenkranz, Reinigungsgerät und die Veden, sinnbildlich als Bündel von Darbha-Gras; hochgewachsen und erhaben, leuchteten Sie gelb wie ein Blitz, als personifizierte Askese, und wurden von den erlesensten himmlischen Weisen verehrt.
FAQs
This verse describes two divine figures—one fair and one dark—four-armed, lotus-eyed, and bearing sacred renunciant emblems (sacred thread, waterpot, staff), indicating a transcendental, authoritative presence.
The verse blends ascetic symbols (bark/deerskin, kamaṇḍalu, daṇḍa) with divine attributes (four arms, lotus eyes) to show that true spiritual authority can appear with the humility of renunciation yet possess unmistakable divinity.
It encourages reverence for purity and discipline (simplicity, sacred conduct) while remembering that the Divine can guide and protect through authentic spiritual principles and teachers.