Shloka 12
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
तस्य काशीपतिर्मित्रं पार्ष्णिग्राहोऽन्वयान्नृप । अक्षौहिणीभिस्तिसृभिरपश्यत् पौण्ड्रकं हरि: ॥ १२ ॥ शङ्खार्यसिगदाशार्ङ्गश्रीवत्साद्युपलक्षितम् । बिभ्राणं कौस्तुभमणिं वनमालाविभूषितम् ॥ १३ ॥ कौशेयवाससी पीते वसानं गरुडध्वजम् । अमूल्यमौल्याभरणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ १४ ॥
tasya kāśī-patir mitraṁ pārṣṇi-grāho ’nvayān nṛpa akṣauhiṇībhis tisṛbhir apaśyat pauṇḍrakaṁ hariḥ
Paundrakas Freund, der König von Kashi, folgte ihm, o König, und führte die Nachhut mit drei Akshauhini-Divisionen an. Herr Krishna sah, dass Paundraka die Insignien des Herrn trug, wie das Muschelhorn, den Diskus, das Schwert und die Keule, sowie einen nachgemachten Sarnga-Bogen und das Srivatsa-Zeichen. Er trug einen falschen Kaustubha-Edelstein, war mit einer Girlande aus Waldblumen geschmückt und trug Ober- und Untergewänder aus feiner gelber Seide. Sein Banner trug das Bild von Garuda, und er trug eine wertvolle Krone und glänzende, haifischförmige Ohrringe.
Śrīla Prabhupāda comments in Kṛṣṇa: “When the two kings came before Lord Kṛṣṇa to oppose Him, Kṛṣṇa saw Pauṇḍraka face to face for the first time.”