Shloka 24
Trikūṭa Mountain, Ṛtumat Garden, and the Beginning of Gajendra’s Crisis
स घर्मतप्त: करिभि: करेणुभि- र्वृतो मदच्युत्करभैरनुद्रुत: । गिरिं गरिम्णा परित: प्रकम्पयन् निषेव्यमाणोऽलिकुलैर्मदाशनै: ॥ २३ ॥ सरोऽनिलं पङ्कजरेणुरूषितं जिघ्रन्विदूरान्मदविह्वलेक्षण: । वृत: स्वयूथेन तृषार्दितेन तत् सरोवराभ्यासमथागमद्द्रुतम् ॥ २४ ॥
sa gharma-taptaḥ karibhiḥ kareṇubhir vṛto madacyut-karabhair anudrutaḥ giriṁ garimṇā paritaḥ prakampayan niṣevyamāṇo ’likulair madāśanaiḥ
Der Elefantenfürst, von der Hitze versengt, war von männlichen und weiblichen Elefanten umringt, und die Jungen, aus denen der Rauschsaft tropfte, folgten ihm. Durch das Gewicht seines Leibes ließ er den Trikūṭa‑Berg ringsum erbeben; Schwärme honigtrinkender Bienen dienten ihm, indem sie jenen Saft kosteten. Schon aus der Ferne roch er den vom Wind vom See hergetragenen Lotus‑Pollen; mit vom Rausch getrübtem Blick und umgeben von seiner durstgeplagten Herde erreichte er rasch das Ufer des Sees.
FAQs
It describes Gajendra as a powerful, majestic elephant-king moving with his herd, enjoying worldly strength and protection—setting the contrast for his later helpless surrender to the Lord.
The scene emphasizes material security—family, followers, strength—yet the coming crisis will show that only devotion to Hari ultimately saves.
Even strong social support and personal power cannot remove life’s unavoidable dangers; cultivate remembrance of God before adversity arrives.