इन्द्र॑ मरुत्व इ॒ह पा॑हि॒ सोमं॒ यथा॑ शार्या॒ते अपि॑बः सु॒तस्य॑ । तव॒ प्रणी॑ती॒ तव॑ शूर॒ शर्म॒न्ना वि॑वासन्ति क॒वय॑: सुय॒ज्ञाः । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते
índra marutva ihá pā́hi sómaṃ yáthā śāryā́te ápibaḥ sutásya | táva práṇītī táva śūra śármann ā́ vivāsanti kaváyaḥ suyajñā́ḥ | upayā́ma-gṛhīto’sī́ndrāya tvā marútvata eṣá te yónir índrāya tvā marútvate
হে মরুত্বান্ ইন্দ্র! এখানে সোম পান করো, যেমন শার্যাতের গৃহে তুমি নিংড়ানো সোমরস পান করেছিলে। হে বীর! তোমার প্রণীতিতে, তোমার শরণ-রূপ আশ্রয়ে, সুযজ্ঞকারী কবিগণ সমৃদ্ধি লাভ করে। (এই সোম) উপযাম-গৃহীত—মরুত্বান্ ইন্দ্রের জন্য তোমাকে (অর্পিত)। এটাই তোমার যোনি-স্থান—মরুত্বান্ ইন্দ্রের জন্য তোমাকে (অর্পিত)।
इन्द्र । मरुत्वः । इह । पाहि । सोमम् । यथा । शार्याते । अपिबः । सुतस्य । तव । प्रणीती । तव । शूर । शर्मन् । आ । विवासन्ति । कवयः । सु-यज्ञाः । उप-याम-गृहीतः । असि । इन्द्राय । त्वा । मरुत्वते । एषः । ते । योनिः । इन्द्राय । त्वा । मरुत्वते