Shukla Yajur Veda — Adhyaya 5, Mantra 17
दे॒व॒श्रुतौ॑ दे॒वेष्वा घो॑षतं॒ प्राची॒ प्रेत॑मध्व॒रं क॒ल्पय॑न्ती ऊ॒र्ध्वं य॒ज्ञं न॑यतं॒ मा जि॑ह्वरतम् । स्वं गो॒ष्ठमा व॑दतं देवी दुर्ये॒ आयु॒र्मा निर्वा॑दिष्टं प्र॒जां मा निर्वा॑दिष्ट॒मत्र॑ रमेथां॒ वर्ष्म॑न् पृथि॒व्याः
devaśrutáu deveṣv ā́ ghoṣataṃ prācī́ prétaṃ adhvaráṃ kalpáyantī ūrdhvám yajñáṃ nayataṃ mā́ jihvaratam | sváṃ goṣṭhám ā́ vadataṃ devī duryé ā́yur mā́ nirvādiṣṭaṃ prajā́ṃ mā́ nirvādiṣṭam átra ramethāṃ várṣman pṛthivyā́ḥ
হে দেব-শ্রুত (দেবদের মধ্যে প্রসিদ্ধ) যুগল, দেবগণের মধ্যে ঘোষণা কর; পূর্বদিকে গমন কর, অধ্বর (যজ্ঞ)কে বিধান করতে করতে। যজ্ঞকে ঊর্ধ্বদিকে নিয়ে যাও—জিহ্বা (বাণী) দিয়ে বিচ্যুত হয়ো না। হে দেবীগণ, দুর্গম পথে নিজের গোষ্ঠ (আবাস)কে সম্বোধন কর। আমার আয়ু যেন অপহৃত না হয়, আমার প্রজাও যেন অপহৃত না হয়; এখানে তোমরা পৃথিবীর পৃষ্ঠে আনন্দ কর।
दे॒व॒श्रुतौ॑ । दे॒वेषु॑ । आ । घो॑षतम् । प्राची॑ । प्र । इतम् । अ॒ध्व॒रम् । क॒ल्पय॑न्ती इति । ऊ॒र्ध्वम् । य॒ज्ञम् । न॒यतम् । मा । जि॒ह्व॒रतम् । स्वम् । गो॒ष्ठम् । आ । व॒दतम् । दे॒वी इति । दु॒र्ये॑ । आयुः॑ । मा । नि॒र्वा॑दिष्टम् । प्र॒जाम् । मा । नि॒र्वा॑दिष्टम् । अत्र॑ । र॒मे॒थाम् । वर्ष्म॑न् । पृ॒थि॒व्याः