तत्सूर्य॑स्य देव॒त्वं तन्म॑हि॒त्वं म॒ध्या कर्तो॒र्वित॑त॒ᳪ सं ज॑भार । य॒देदयु॑क्त ह॒रित॑: स॒धस्था॒दाद्रात्री॒ वास॑स्तनुते सि॒मस्मै॑
tát sū́ryasya devatváṃ tán mahitváṃ madhyā́ kartór vítataṃ sáṃ jabhāra | yád éd ayukta háritaḥ sadhásthād ā́d rā́trīr vā́sas tanute simásmai
এটাই সূর্যের দেবত্ব, এটাই তাঁর মহিমা—কর্মকারের মধ্যভাগে তিনি যা সর্বত্র বিস্তৃত ছিল তা একত্র করলেন। যখন তিনি নিজ আসন থেকে হরিত (তাম্রবর্ণ) অশ্বদের যোজনা করলেন, তখন রাত্রি বস্ত্রের ন্যায় তাঁর জন্য প্রসারিত হয়।
तत् । सू॒र्य॑स्य । दे॒व॒त्वम् । तत् । म॒हि॒त्वम् । म॒ध्या । कर्तोः । वि-त॑तम् । सम् । ज॒भार । यत् । ए॒द् । अ॒यु॒क्त । ह॒रित॑ः । स॒ध-स्था॑त् । आत् । रा॒त्रीः । वासः । त॒नु॒ते । सि॒म् । अ॒स्मै॑