Shukla Yajur Veda — Adhyaya 17, Mantra 1
अश्म॒न्नूर्जं॒ पर्व॑ते शिश्रिया॒णाम॒द्भ्य ओष॑धीभ्यो॒ वन॒स्पतिभ्यो॒ अधि॒ सम्भृ॑तं॒ पय॑: । तां न॒ इष॒मूर्जं॑ धत्त मरुतः सᳪररा॒णाः अश्मँ॑स्ते॒ क्षुन्मयि॑ त॒ ऊर्ग्यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु
áśman nū́rjaṃ párvate śiśriyāṇām ádbhy óṣadhībhyo vánaspatibhyo ádhi sámbhṛtaṃ páyaḥ | tā́ṃ na íṣam-ū́rjaṃ dhatta marutaḥ saṃrarāṇā́ḥ | áśmaṃs te kṣún-mayi tá ū́rgyaṃ dviṣmás táṃ te śúg ṛcchatu
হে অশ্মন্ (পাষাণ)! পর্বতে আশ্রিত, জল থেকে, ঔষধি থেকে ও বনস্পতির থেকে সঞ্চিত এই পয়ঃ—এটাই ঊর্জা। হে মরুতগণ, একত্র আনন্দিত হয়ে আমাদের ইষা (অন্ন) ও ঊর্জ (বল) দান করো। হে অশ্মন্, ক্ষুধাজনিত যে শত্রুকে আমরা ঘৃণা করি—তোমার শর তার উপর গিয়ে পড়ুক।
अश्मन् । ऊर्जम् । पर्वते । शिश्रियाणाम् । अद्भ्यः । ओषधीभ्यः । वनस्पतिभ्यः । अधि । सम्भृतम् । पयः । ताम् । नः । इषम्-ऊर्जम् । धत्त । मरुतः । सᳪरराणाः । अश्मन् । ते । क्षुत्-मयि । तु । ऊर्ग्यम् । द्विष्मः । तम् । ते । शुक् । ऋच्छतु