Shukla Yajur Veda — Adhyaya 12, Mantra 65
यं ते॑ दे॒वी निरृ॑तिराब॒बन्ध॒ पाशं॑ ग्री॒वास्व॑विचृ॒त्यम् । तं ते॒ वि ष्या॒म्यायु॑षो॒ न मध्या॒दथै॒तं पि॒तुम॑द्धि॒ प्रसू॑तः । नमो॒ भूत्यै॒ येदं च॒कार॑
yáṃ te devī nirṛ́tir ābabándha pā́śaṃ grīvā́sv avicṛ́tyam | táṃ te ví syāmy ā́yuṣo ná madhyā́d athaítáṃ pítum addhí prasūtáḥ | námo bhū́tyai yédáṃ cakā́ra
হে দেবী নিরৃতি! তুমি যে পাশ এদের গলায় বেঁধেছ—যা অবিচ্ছেদ্য (কাটা যায় না বলে গণ্য)—সেই পাশ আমি তোমার জন্য খুলে দিচ্ছি, আয়ুর মধ্যভাগ থেকে নয় (অর্থাৎ আয়ু ক্ষুণ্ণ না করে)। তারপর তুমি প্রেরিত হয়ে এই পুষ্টিদায়ক আহার গ্রহণ করো। যে ‘ভূতি’ (সমৃদ্ধি/কল্যাণ) এই (মুক্তি) সাধন করেছে, তাকে নমস্কার।
यम् । ते । देवी । निरृतिः । आ-बबन्ध । पाशम् । ग्रीवासु । अवि-चृत्यम् । तम् । ते । वि । स्यामि । आयुषः । न । मध्यात् । अथ । एतम् । पितुम् । अद्धि । प्र-सूतः । नमः । भूत्यै । यत् । इदम् । चकार ।