Shukla Yajur Veda — Adhyaya 11, Mantra 46
प्रै॑तु वा॒जी कनि॑क्रद॒न्नान॑द॒द्रास॑भ॒: पत्वा॑ । भर॑न्न॒ग्निं पु॑री॒ष्यं मा पा॒द्यायु॑षः पु॒रा । वृषा॒ग्निं वृष॑णं॒ भर॑न्न॒पां गर्भ॑ᳪ समु॒द्रिय॑म् । अग्न॒ आ या॑हि वी॒तये॑
práitu vājī kaníkradan ā́nandad drā́sabhaḥ pátvā | bhárann agníṃ purīṣyáṃ mā pā́dy ā́yuṣaḥ purā́ | vṛ́ṣāgníṃ vṛ́ṣaṇaṃ bhárann apā́ṃ gárbhaṃ samudríyam | agne ā́ yāhi vītáye
বলবান বাজি (অশ্ব) উচ্চস্বরে হ্রেষাধ্বনি করতে করতে, আনন্দিত হয়ে অগ্রসর হোক—যেন গর্দভও ডানা মেলে উড়ে গেল। পুৰীষ্য (আর্দ্র-ঢিবি/উর্বর ভূমির) অগ্নিকে বহন করে সে যেন আয়ুর সময়ের পূর্বে পতিত না হয়। বৃষরূপ, বীর্যবান, জলের গর্ভ, সমুদ্রজাত অগ্নিকে বহন করে—হে অগ্নি, হবি-ভোজনের (বীতয়ে) জন্য এখানে আগমন কর।
प्र-ए॑तु । वा॒जी । कनि॑-क्रदन् । आन॑दत् । द्रास॑भः । पत्वा॑ । भर॑न् । अ॒ग्निम् । पु॑री॒ष्यम् । मा । पा॒दि । आयु॑षः । पु॒रा । वृषा॑ । अ॒ग्निम् । वृष॑णम् । भर॑न् । अ॒पाम् । गर्भ॑म् । समु॒द्रिय॑म् । अग्ने । आ । या॑हि । वी॒तये॑