वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! इस प्रकार उन पाँचों कुन्तीपुत्र पाण्डवोंका राजाको परिचय देकर विराटकुमारने अर्जुनका पराक्रम बताना प्रारम्भ किया ।। उत्तर उवाच अयं स द्विषतां हन्ता मृगाणामिव केसरी । अचरद् रथवृन्देषु निष्नंस्तांस्तान् वरान् रथान्,उत्तरने कहा--पिताजी! ये ही वे देवपुत्र हैं, जो शत्रुओंका उसी प्रकार वध करते हैं, जैसे सिंह मृगोंका। ये ही कौरव रथारोहियोंकी सेनामें उन सब श्रेष्ठ महारथियोंको घायल करते हुए निर्भय विचर रहे थे
uttara uvāca | ayaṃ sa dviṣatāṃ hantā mṛgāṇām iva kesarī | acarād rathavṛndeṣu niṣnaṃstāṃs tān varān rathān |
উত্তরা বলল—পিতাজি! ইনিই সেই শত্রুনিধনকারী, হরিণদের মাঝে সিংহের মতো। রথসমূহের ঘন ভিড়ে নির্ভয়ে বিচরণ করে তিনি সেই সব শ্রেষ্ঠ রথীদের আঘাত করে নিপাত করেছিলেন।
उत्तर उवाच
The verse highlights the ideal of kṣatriya-dharma: fearless engagement against injustice and protection through disciplined martial prowess, expressed through the ethical praise of a hero who confronts enemies without hesitation.
Uttara identifies and praises the warrior (contextually Arjuna) by describing how he moved amid dense chariot formations and struck down the foremost enemy chariot-fighters, likening his dominance to a lion among deer.