Pāṇḍava-senā-niryāṇa and Vyūha-vibhāga (पाण्डवसेनानिर्याण तथा व्यूहविभाग)
धृष्टद्युम्न: शिखण्डी च सात्यकिश्व महारथ: । केकया भ्रातर: पज्च राक्षसक्ष घटोत्कच:
sañjaya uvāca | dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca sātyakiś ca mahārathaḥ | kekayā bhrātaraḥ pañca rākṣasaś ca ghaṭotkacaḥ | dantān danteṣu niṣpiṣya sṛkkiṇī parilelihan |
ধৃষ্টদ্যুম্ন, শিখণ্ডী, মহারথী সাত্যকি, কেকয়দের পাঁচ ভাই এবং রাক্ষস ঘটোৎকচ—দাঁতে দাঁত চেপে ঘষতে ঘষতে ও ঠোঁটের কোণ চেটে—ক্রোধে আসন থেকে লাফিয়ে উঠে দাঁড়াল।
संजय उवाच
The verse highlights how quickly anger can surge in moments of political and moral crisis; it implicitly contrasts raw martial impulse with the need for dharmic restraint and right judgment before violence becomes inevitable.
Sañjaya describes key Pāṇḍava-aligned warriors reacting with visible fury—rising from their seats and showing aggressive bodily signs—indicating that negotiations and tensions are pushing the assembly toward open war.