Shloka 7
स्त्री-विलापः — गान्धार्याः रणभूमिदर्शनं शापवचनं च
Battlefield Lament and Gāndhārī’s Curse
मागधानामधिपतिं जयत्सेनं जनार्दन | आवार्य सर्वतः पत्न्य: प्ररुदत्य: सुविह्दला:,जनार्दन! उधर मगधराज जयत्सेन पड़ा है, जिसे चारों ओरसे घेरकर उसकी पत्नियाँ अत्यन्त व्याकुल हो फूट-फ़ूटकर रो रही हैं
māgadhānām adhipatiṁ jayatsenaṁ janārdana | āvārya sarvataḥ patnyaḥ prarudatyaḥ suvihvalāḥ ||
বৈশম্পায়ন বললেন—হে জনার্দন, মগধদের অধিপতি জয়ৎসেন পতিত হয়ে আছে; তাকে চারদিক থেকে ঘিরে তার পত্নীরা অত্যন্ত বিহ্বল হয়ে উচ্চস্বরে কাঁদছে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the human cost of war: even a powerful ruler’s fall culminates in the grief of dependents, especially women left vulnerable. It implicitly critiques triumphalism by foregrounding compassion and the impermanence of worldly sovereignty.
Vaiśampāyana describes a battlefield scene after the slaughter: Jayatsena, the Magadha ruler, lies fallen, while his wives encircle him and cry out in intense distress, lamenting his death.