Shloka 12
Strī-parva Adhyāya 22 — Gāndhārī’s Battlefield Lament for the Fallen (Āvantya, Bāhlika, Jayadratha, and Duḥśalā)
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत् केकयै: सह । तदैव वध्य: पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथ:,जनार्दन! जिस दिन जयद्रथ द्रौपदीको हरकर केकयोंके साथ भागा था, उसी दिन यह पाण्डवोंके द्वारा वध्य हो गया था; परंतु उस समय दुःशलाका सम्मान करते हुए उन्होंने जयद्रथको जीवित छोड़ दिया था! श्रीकृष्ण! उन्हीं पाण्डवोंने आज फिर क्यों नहीं उसका सम्मान किया?
vaiśampāyana uvāca |
yadā kṛṣṇām upādāya prādravat kekayaiḥ saha |
tadaiva vadhyaḥ pāṇḍūnāṃ janārdana jayadrathaḥ |
হে জনার্দন! যেদিন জয়দ্রথ কৃষ্ণা (দ্রৌপদী)কে হরণ করে কেকয়দের সঙ্গে পালিয়েছিল, সেদিনই সে পাণ্ডবদের হাতে বধযোগ্য হয়ে গিয়েছিল। কিন্তু দুঃশলার মান-সম্মানের কথা ভেবে তারা তখন তাকে প্রাণে বাঁচিয়েছিল। হে কৃষ্ণ, আজ সেই পাণ্ডবরাই কেন আবার সেই বিবেচনা রাখল না?
वैशम्पायन उवाच