Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
निराशी: कर्मसंयुक्त: सत्त्वतश्नाप्पकल्मष: । सात्त्वतज्ञानदृष्टोडहं सत्त्वतामिति सात्त्वत:ः
nirāśīḥ karmasaṁyuktaḥ sattvataś cāpy akalmaṣaḥ | sāttvata-jñāna-dṛṣṭo 'haṁ sattvatām iti sāttvataḥ ||
(dhanañjaya! ahaṁ pūrvaṁ kadācid api sattvāc cyuto na bhūtaḥ | sattvaṁ matta eva utpannam iti manyasva | mama tat purātanaṁ sattvam asmin avatāra-kāle 'pi vidyate | sattva-kāraṇād eva ahaṁ pāpa-rahitaḥ niṣkāma-karmaṇi pravṛtto bhavāmi | bhagavat-prāpta-puruṣāṇāṁ sāttvata-jñānena (pañcarātrādi-vaiṣṇava-tantraiḥ) mama svarūpa-bodho bhavati | etaiḥ kāraṇaiḥ lokā māṁ “sāttvata” iti vadanti |)
আমি আকাঙ্ক্ষাহীন হয়ে কর্মে যুক্ত থাকি এবং সত্ত্বের বলেই পাপকলুষ থেকে মুক্ত থাকি। সাত্ত্বত-জ্ঞান দ্বারা আমার স্বরূপ উপলব্ধ হয়; তাই আমি “সাত্ত্বত” নামে পরিচিত। হে ধনঞ্জয়! আমি কখনও সত্ত্ব থেকে বিচ্যুত হইনি। জেনো, সত্ত্ব আমার থেকেই উদ্ভূত; আমার সেই প্রাচীন শুদ্ধ সত্ত্ব এই অবতারে আজও বর্তমান। সত্ত্বের কারণেই আমি নিষ্কাম কর্মে প্রবৃত্ত থেকেও নিষ্পাপ থাকি। ভগবৎপ্রাপ্ত জনেরা পাঞ্চরাত্রাদি বৈষ্ণব তন্ত্ররূপ সাত্ত্বত-জ্ঞানের দ্বারা আমার তত্ত্ব বোঝে; এই কারণেই লোকেরা আমাকে “সাত্ত্বত” বলে।
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Purity (sattva) enables desireless action: one can remain actively engaged in karma while being free from craving and moral stain. The verse also links true understanding of the divine nature to sāttvata-jñāna—disciplined devotional knowledge—suggesting that ethical action and spiritual insight arise from the same inner clarity.
The speaker explains why he is called “Sāttvata”: he is inherently established in sattva, never deviates from it, and therefore acts without selfish desire and without sin. He further states that realized devotees comprehend his true form through Sāttvata-knowledge (associated with Vaiṣṇava traditions like the Pāñcarātra).