Shloka 9
Adhyāya 302: Guṇa-vicāra, Gati-bheda, and the Imperishable State
Yājñavalkya–Janaka
परमध्यात्मकुशलम ध्यात्मगतिनिश्चयम् । मैत्रावरुणिमासीनमभिवाद्य कृताउ्जलि:,मित्रावरुणके पुत्र वसिष्ठजी अध्यात्मविषयक प्रवचनमें अत्यन्त कुशल थे और उन्हें अध्यात्मज्ञानका निश्चय हो गया था। वे एक आसनपर विराजमान थे। पूर्वकालमें कराल नामक राजा जनकने उन मुनिवरके पास जा हाथ जोड़कर प्रणाम किया और सुन्दर अक्षरोंसे युक्त विनयपूर्ण तथा कुतर्करहित मधुर वाणीमें इस प्रकार पूछा--
paramādhyātma-kuśalam adhyātma-gati-niścayam | maitrāvaruṇim āsīnam abhivādya kṛtāñjaliḥ ||
ভীষ্ম বললেন— মিত্র ও বরুণের পুত্র বশিষ্ঠ আত্মবিদ্যায় পরম দক্ষ এবং আত্মার পরম গতির বিষয়ে দৃঢ় নিশ্চিত ছিলেন। তিনি আসনে উপবিষ্ট ছিলেন। প্রাচীনকালে করাল নামে খ্যাত জনক রাজা তাঁর কাছে এসে করজোড়ে প্রণাম করে, কুটতর্কবর্জিত বিনীত ও মধুর বাক্যে এইরূপ প্রশ্ন করলেন—
भीष्म उवाच