Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
स तद् वाक्यं तु विज्ञाय नारद: पर्वतं तथा
sa tad vākyaṃ tu vijñāya nāradaḥ parvataṃ tathā | yukto 'pi nityadharmajña na vai svargam avāpsyasi ||
সে কথা বুঝে নারদ ক্রুদ্ধ হয়ে তাঁর ভাগ্নে পর্বতকে শাপ দিলেন—“হে পর্বত! তপস্যা, ব্রহ্মচর্য, সত্য ও ইন্দ্রিয়সংযমে যুক্ত এবং নিত্যধর্মপরায়ণ হয়েও তুমি স্বর্গ লাভ করতে পারবে না।”
श्रीकृष्ण उवाच
The verse highlights that ethical consequence (karma) can override mere external religiosity: even disciplined practice and habitual dharma do not guarantee heavenly reward if one commits a serious fault that brings about a righteous curse.
After grasping what was said, the sage Nārada becomes angry and curses his nephew Parvata, declaring that despite Parvata’s disciplined, dharma-oriented life, he will not attain Svarga.