Adhyāya 290: Sāṃkhya-vidhi, Deha-doṣa, Guṇa-vicāra, and Mokṣa-gati
Bhīṣma–Yudhiṣṭhira Dialogue
निरन्तरं च मिश्र च लभते कर्म पार्थिव । कल्याणं यदि वा पापं न तु नाशो<स्य विद्यते
nirantaraṃ ca miśraṃ ca labhate karma pārthiva | kalyāṇaṃ yadi vā pāpaṃ na tu nāśo 'sya vidyate, rājan ||
পারাśর বললেন—হে রাজন, মানুষ কখনও কর্মফল অবিচ্ছিন্ন সুখরূপে পায়, আবার কখনও সুখ-দুঃখ মিশ্র অভিজ্ঞতায় পায়। কর্ম পুণ্য হোক বা পাপ, ফল ভোগ না করলে তার বিনাশ হয় না।
पराशर उवाच
Karma inevitably yields its fruit: whether merit or sin, an action does not simply vanish; its result must be experienced, sometimes as pure happiness and sometimes as a mixed outcome of happiness and suffering.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and moral order, the sage Parāśara addresses a king, explaining the inescapable operation of karmic results in human life.