Guru’s Instruction on Dream, Mind, Guṇas, and Knowing Brahman
Svapna–Manas–Guṇa–Brahma-vicāra
भीष्म उवाच पुराहं मृगयां यातो मार्कण्डेयाश्रमे स्थित: । तत्रापश्यं मुनिगणान् समासीनान् सहस्रश:,भीष्मजीने कहा--राजन्! पहलेकी बात है, मैं शिकार खेलनेके लिये वनमें गया और मार्कण्डेय मुनिके आश्रमपर ठहरा। वहाँ मैंने सहस्रों मुनियोंको बैठे देखा
bhīṣma uvāca purāhaṁ mṛgayāṁ yāto mārkaṇḍeyāśrame sthitaḥ | tatrāpaśyaṁ munigaṇān samāsīnān sahasraśaḥ ||
ভীষ্ম বললেন—হে রাজন! বহু পূর্বে আমি মৃগয়া করতে বনে গিয়েছিলাম এবং মহর্ষি মার্কণ্ডেয়ের আশ্রমে অবস্থান করেছিলাম। সেখানে আমি সহস্র সহস্র মুনিকে একত্রে আসীন দেখলাম।
भीष्म उवाच
The verse sets an ethical-narrative frame: a warrior-elder (Bhishma) recalls encountering a vast assembly of sages at a renowned hermitage, signaling that the forthcoming instruction is grounded in ascetic authority and dharma rather than mere royal power.
Bhishma begins a recollection addressed to the king: during a past hunting excursion he stayed at Markandeya’s hermitage and witnessed thousands of sages seated there, introducing the setting for the discourse that follows.