Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
“नराधम! जब पृथ्वीमें तेरा पहिया फँस जायगा और तू अचेत-सा हो रहा होगा, उस समय तेरा शत्रु पराक्रम करके तेरे मस्तकको काट गिरायेगा। अब तू चला जा ।। यथेयं गौहता मूढ प्रमत्तेन त्वया मम । प्रमत्तस्य तथाराति: शिरस्ते पातयिष्यति,'“ओ मूढ! जैसे असावधान होकर तूने इस गौका वध किया है, उसी प्रकार असावधान- अवस्थामें ही शत्रु तेरा सिर काट डालेगा'
narādhama! yadā pṛthivyāṃ tava cakraṃ saṃsaktam bhaviṣyati, tvam ca acetana iva bhaviṣyasi, tadā tava śatruḥ parākrameṇa tava mastakaṃ chittvā pātayiṣyati. idānīṃ tvaṃ gaccha. yathā iyaṃ gauḥ hatā mūḍha pramattena tvayā mama, tathā pramattasya te ’rātiḥ śiras pātayiṣyati.
নারদ বললেন—“হে নরাধম! যখন তোমার রথচক্র মাটিতে গেঁথে আটকে যাবে এবং তুমি অচেতনপ্রায় হয়ে পড়বে, তখন তোমার শত্রু পরাক্রম দেখিয়ে তোমার মস্তক ছিন্ন করবে। এখন যাও। হে মূঢ়! যেমন অসতর্কতায় তুমি আমার এই গাভীকে হত্যা করেছ, তেমনি অসতর্ক অবস্থাতেই তোমার বৈরী তোমার মাথা কেটে ফেলবে।”
नारद उवाच
Heedlessness (pramāda) in violating dharma—here, the wrongful killing of a cow—invites corresponding downfall; negligence becomes the opening through which retribution arrives.
Nārada rebukes a wrongdoer for killing a cow and foretells a fitting end: at a moment of vulnerability—when the chariot-wheel is stuck and the person is dazed—an enemy will be able to behead him.