शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
धर्मोडयमिति मन्वाना: समृद्धा ब्रह्मचारिण: । त्यक्त्वा भ्रातृन् पितृश्चैव तानिन्द्रोडन्वकृपायत,यद्यपि वे सब-के-सब धनी थे, तथापि भाई-बन्धु और माता-पिताको छोड़कर इसीको धर्म मानते हुए वनमें आकर ब्रह्मचर्यका पालन करने लगे। एक दिन इन्द्रदेवने उनपर कृपा की
dharma udayam iti manvānāḥ samṛddhā brahmacāriṇaḥ | tyaktvā bhrātṝn pitṝṃś caiva tān indro ’nvakṛpāyata ||
এটিকেই ধর্মের উত্থান ও সার মনে করে সেই সমৃদ্ধ যুবকেরা ব্রহ্মচর্যের কঠোর সাধনা গ্রহণ করল। ভাইদের এবং এমনকি পিতা-মাতাকেও ত্যাগ করে তারা বনে গিয়ে বাস করল। একদিন ইন্দ্র তাদের প্রতি করুণা করলেন।
अजुन उवाच
The verse highlights a dharmic ideal: genuine righteousness may require renouncing comfort and even familial attachments to pursue disciplined self-restraint (brahmacarya), and such sincerity can draw divine compassion.
A group of prosperous brahmacārins, convinced that this path is true dharma, leave their family ties and live in the forest practicing celibate discipline; Indra later becomes compassionate toward them.